Ik ben van de GeenStijl-generatie
Afgelopen weekend werd de prijs voor het beste televisiefragment van het jaar uitgereikt. Paul de Leeuw, Peter R. de Vries en Rutger van GeenStijl.tv waren doorgedrongen tot de finale. Dat GeenStijl niet met de trofee naar huis ging, verbaasde me niet. Het genomineerde item was niet fraai gefilmd en alleen door de reactie (en later het ontslag) van minister Vogelaar verkreeg het enige nieuwswaarde. Veel verbazender vond ik de reactie van de vakjury, vertegenwoordigd door Anita Witzier. Kort samengevat: ‘Dit filmpje hadden we liever niet bij de top 3 gezien; het is immers internet en geen televisie’.
Waarom wordt GeenStijl zo makkelijk weggezet als irrelevant of gezien als ‘grof, triest en walgelijk’? Waarom houdt de gevestigde orde in medialand zich verre van GeenStijl of doet aan onjuiste beeldvorming? Op De Nieuwe Reporter rept Theo van Stegeren over GeenStijl als ‘een weblog dat zich ten doel stelt andermans idealen het nekschot te geven’. De Volkskrant sloeg de plank volledig mis met de term ‘GeenStijl-generatie’ om mensen aan te duiden die erop los bedreigen. Alleen de Telegraaf zag brood in de onorthodoxe aanpak van Fleischbaum, Hoxha, Pritt Stift en de overige redacteuren, die zelf zeggen ‘infotainment’ te produceren. Van het succes van GeenStijl valt veel te leren.
Kanttekeningen
Natuurlijk zijn er kanttekeningen mogelijk bij het succes van GeenStijl. In een interview noemde directeur Dominique Weesie zijn site ‘zo inconsequent als de pest’ en kwam hij niet overtuigend over in het verdedigen van onjournalistieke uitingen. De vage verhouding tussen redactionele en gesponsorde content doen terecht de wenkbrauwen fronsen. Desondanks bewonder ik de oprichters van GeenStijl voor hun schepsel. Op tijd hebben zij zich gerealiseerd welke rol een weblog kan spelen; de doelgroep is verstandig gekozen (want slim, hoogopgeleid, IT-literate) en adverteerders (het ministerie van Defensie voorop) staan in de rij om ruimte in te kopen.
Community
GeenStijl is als online uitgeefproduct het volgen meer dan waard. Waarom? De site is een prachtig voorbeeld van een community met een vaste kern en een enorme groep regelmatige lezers. Dat GeenStijl een geslaagde community is, blijkt uit de wederdiensten van de bezoekers. Menige autodief en overvaller is al in de kraag gevat dankzij de ‘reaguurders’ van GeenStijl. Ook voor een lolletje zijn ze wel te vinden, getuige het topic rond het meisje Luca. Ook de enorme stroom user-generated content (die deels zijn weg vindt naar Dumpert) vormt een bewijs dat ‘conversation is king‘ op GeenStijl.
Taalverrijking
Wat te denken van het taalgebruik op GeenStijl? ‘Populisme’ is een veelgehoord verwijt richting GeenStijl. Maar wanneer het onderbuikgevoel wordt aangesproken, is de toonzetting voornamelijk ironisch. Naar mijn mening is er sinds de strips van Ollie B. Bommel er geen medium geweest wat in zo’n korte tijd zoveel taal heeft toegevoegd aan het Nederlandse vocabulaire. Toegegeven, meer in het jongensgenre dan daarbuiten. ‘Fappen’, ‘fotofuck’, ‘televee’ en ‘wegjorissen’ zijn slechts enkele voorbeelden.
Ontmaskering
GeenStijl ontmaskert genadeloos alles wat nep is. Daar worden internetpolls het slachtoffer van, maar ook de achterhaalde procedure (want gebaseerd op het idee van de verzuiling) voor aanmelding van een nieuwe publieke omroep. Het GeenStijl-initiatief PowNed is niet meer dan begrijpelijk nu er naast een ouderenomroep en een ‘groene omroep’ ook een dierenomroep zich warmdraait. Het werd tijd dat deze achterhaalde machinerie eens in het juiste perspectief wordt gezien. GeenStijl vervult hier de klassieke journalistieke rol van waakhond van de democratie, op een meer efficiënte manier dan de 430 man van de staatsomroep. Pardon, NOS.
We hopen dat dit artikel je de nodige informatie heeft verschaft. Wil je in de toekomst meer van ons lezen op het gebied van online uitgeven? Abonneer je op onze RSS feed, nieuwsbrief of volg ons via Twitter.
Wellicht ook interessant!
Hugo Louter werkt bij Liones en houdt zich bezig met content. Kernwoorden zijn (eind-)redactie en de redactionele kant van zoekmachine-optimalisatie ('schrijven voor Google'). Bekijk meer berichten van Hugo Louter
Geenstijl is een verderfelijke nihilistische site. Niets mis met rechts geluid maar Geenstijl is een treffend voorbeeld van compleet respectloze “lekker doen wat je niet laten kunt” kraagjes cultuur. Diep triest dat zoiets een groot gevolg kent in Nederland, dat zegt wel wat over het huidige moraal. Vadsige ICT-ers met hun wijzende spottende vingertjes naar alles wat los en vast zit.
Laat een reactie achter!