Volgens het vandaag verschenen rapport van de Commissie-Brinkman moet de overheid de (dagblad)pers subsidiëren met geld van internetgebruikers. Is dat niet hetzelfde als steun voor de stoombootsector op te laten brengen door vliegtuigpassagiers? Of kopers van Tupperware belasten ten bate van de rietenmandenproductie?

Na een eerste lezing blijkt dat het de commissie vooral om de maatschappelijke rol en betekenis van de journalistiek gaat:

De commissie is bezorgd over de gevolgen die een eventuele teloorgang van de printmedia kunnen hebben voor ons democratische bestel.

De bedoeling van het onderzoek was om te bekijken hoe de democratische waarde van ‘de vierde macht’ behouden kan blijven en welke rol journalistiek zou moeten spelen als controleur van de democratie. Daarbij is met een schuin oog gekeken naar het belang van de uitgeverijen, maar de democratie was kennelijk het voornaamste slachtoffer dat gered moest worden.

Innovatie van overheidswege?
Het Stimuleringsfonds voor de Pers wordt door de commissie aangewezen als partij die moet zorgdragen voor de verdeling van de subsidies. Plasterk heeft immers 8 miljoen euro voor innovatieve projecten toegezegd. Bij de commissie echter geen woord over de uitgevers die al jaren verzuimd hebben hun verdienmodellen aan te passen. Nieuws heeft toch ook commerciële waarde? Uitgeverijen en journalisten zijn toch gebonden aan economische wetten? Dat geldt niet alleen vanuit het oogpunt van bedrijfsvoering, het speelveld van de concurrentie is ook een markt. Er zijn voorbeelden te over van bedrijven die zichzelf opnieuw uitvonden nadat (een deel van) hun markt wegviel of ingrijpend veranderde. Niet-innovatieve bedrijven krijgen nu premie voor het ophouden van hun oogkleppen.

Samenwerken bij distributie
De commissie presenteert ook enkele goede ideeën. Gesuggereerd wordt dat de overheid mededingingsrechtelijke bezwaren tegen het vormen van één distributienetwerk moet opheffen, zodat uitgeverijen daarmee een flinke besparing kunnen realiseren. Ook moeten publieke omroep en gedrukte media samen kunnen werken in alle fasen van de productie, publicatie en exploitatie van nieuws- en achtergronden en op alle niveaus (lokaal, regionaal en nationaal). Daarbij moet deze samenwerking voor de private printmedia profijtelijk kunnen zijn, terwijl ze voor de publieke omroep de invulling van de maatschappelijke opdracht optimaliseert.

Lees ook

• De Volkskrant met een goede weergave van de context
• Een afwisselend verontwaardigde en lacherige Laurens Verhagen van NU.nl
• Kalle Siebring op RethinkingMedia
• De discussie op de website van de commissie (beetje web 1.0, vindt u ook niet?)
• De discussie op journalisten-hangout Villamedia

Gerelateerde berichten:

• De verdienmodellen van Frank Volmer (Telegraaf Media Nederland)
• QR-Code is de link tussen offline en online
• Steve Jobs: de man die alles heeft veranderd
• Online nieuws verslaat papieren evenknie

Trefwoorden: archief, Commissie-Brinkman, content, dagbladen, dode bomen, gebruikers, innovatie, journalistiek, kranten, media, netwerk, nieuws, nu.nl, onderzoek, opiniebladen, print, rapport, search, uitgever, verdienmodellen, Volkskrant, website, werken bij

Hugo Louter is webredacteur/contentspecialist bij ContentKings. Hij houdt zich bezig met schrijven voor internet en benadrukt dagelijks het belang van content voor online communicatie. Eerder was hij verantwoordelijk voor de contentgerelateerde werkzaamheden bij Liones, internetbureau voor uitgevers.
Bekijk meer berichten van Hugo Louter