Veel uitgevers stoeien al geruime tijd met hun verdienmodel. Een bekend voorbeeld is de ‘gratis-discussie’ binnen de nieuwsindustrie. Kunnen kranten nou het beste geld verdienen met abonnementen, advertenties, beide of anderszins, bijvoorbeeld met shops?

Verdienmodellen, een lastig probleem waar binnen de branche veel over gediscussieerd wordt. Vandaar dat ik een paar jaar terug een lijstje heb gemaakt met verdienmodellen die uitgevers (kunnen) hanteren. Dit lijstje heb ik menigeen laten zien en altijd gevraagd om commentaar, ook nu. Ik geef per verdienmodel een succesvol voorbeeld (ter illustratie c.q. inspiratie). Overigens is er hier en daar wat overlap en bestaan er ‘tussenvormen’, maar om zaken enigszins behapbaar te maken houd ik de onderstaande vijf aan:

1. Content (abonnementen)
Van oudsher het typische uitgeefmodel dat helaas voor veel uitgevers omver is gegooid door de komst van het internet. Desalniettemin zijn er nog zeker, of juist (denk aan games, apps en ringtones), kansen voor betaalde content.

Voorbeeld: Telecompaper
Deze uitgever voegt zoveel waarde toe aan het telecomnieuws dat abonnees er graag voor betalen. Het internationale nieuws wordt verzameld of zelf gemaakt, gebundeld, verrijkt, gesorteerd, doorzoekbaar gemaakt, etc. Voor dit model geldt mijns inziens wel dat het vooral in de BtB wereld goed werkt, vooral bij verkoop van abonnementen aan bedrijven met een eigen mediatheek oid.

2. E-commerce
Niet voor niets stappen de kranten in e-commerce, een groeimarkt. Het model is simpel: zorg ervoor dat je je bereik converteert naar een aankoop in je winkel. Hoe doe je dat? Trek bezoekers met waardevolle content en bied ze vervolgens relevante producten, binnen een betrouwbare omgeving.

Voorbeeld: New in Chess
Deze uitgever van internationale schaakboeken en -tijdschriften heeft in de loop der jaren een goed lopende online winkel opgebouwd. Simpelweg door de doelgroep de juiste selectie van producten te bieden. Producten die men overigens ook, soms zelfs tegen lagere prijzen, bij andere winkels zoals Amazon kan kopen.

3. Advertenties (van display tot cost per sale)
Een conjunctuurgevoelig model en met de komst van Google compleet op z’n kop gezet, maar ook hier liggen er kansen. Met een langzaam maar zekere verschuiving van display advertising naar het cost-per-sale model zijn er vele methoden te bedenken om adverteerders waar voor hun geld te geven. Dat vraagt overigens wel om wat meer inventiviteit dan het vergroten van een bannerformaat. Adverteerders willen resultaat zien.  

Voorbeeld: Brandveilig.com
Deze uitgever stelt sitebezoekers in staat om met een paar muisklikken een offerte aan te vragen bij aanbieders van producten. Dit kan alleen bij betalende aanbieders (lees: adverteerders). Betaal je niet, dan wordt je naam wel vermeld (ergens onderaan de pagina), maar kunnen er niet direct offertes aangevraagd worden. Simpel, en ja, het werkt.  

4. Matching
Of het nu gaat om vacatures, relaties of producten. Uitgevers kunnen een platform bieden waarop vraag en aanbod direct met elkaar in contact kan komen. Dit vergt een geheel andere manier van werken dan menig uitgever gewend is: faciliteren in plaats van publiceren. Uitgevers bereiken vaak een doelgroep die, steeds vaker binnen niches, zit te springen om een betrouwbare omgeving voor het matchen van vraag en aanbod.   

Voorbeeld: Werkspot.nl
Op deze ‘marktplaats voor klussen’ betalen aannemers, klusbedrijven, ‘mannetjes’, en wat dies meer zij een kleine 30 euro per maand om in te kunnen schrijven op allerhande klussen die op de site geplaats worden.
Het model is simpel, kent vele vormen en zet de uitgever min of meer buitenspel als hij zelf niet de faciliterende rol op zich neemt.

5. Marketing
Omdat ik er geen betere naam aan kan geven noem ik het maar marketing. Niet echt een keihard verdienmodel en wellicht daarom eentje die vaak over het hoofd gezien wordt. Met het marketing-verdienmodel bedoel ik online activiteiten die op zichzelf geld kosten, maar die er voor zorgen dat er met andere activiteiten wel geld wordt verdiend. Op zo’n manier dat er onderaan de streep het nodige overblijft. Je hoeft het niet te doen, maar kan tegelijkertijd bijna niet zonder.

Voorbeeld: VI.nl 
Voetbal International doet het als blad goed. Met de site op zichzelf wordt weinig verdiend en toch staat er een goede, actuele site boordevol waardevolle informatie (voor de liefhebber). De site voegt zo veel toe aan het merk VI dat het de printversie goed doet. Dit in tegenstelling tot wat De Persgroep op dit moment met het AD doet. Een zwakkere site levert ongetwijfeld direct minder abonnementsverkopen, losse verkopen, webwinkel verkopen, etc. op. Veel sites kosten geld maar leveren linksom of rechtsom vaak wel het nodige op.  

Bovenstaande indeling helpt mij altijd om snel te kunnen beoordelen welke kant een uitgever op moet. Op dit moment zie ik een sterke beweging richting e-commerce. Logisch denk ik gezien de economische dip in combinatie met de aanhoudende groei van verdienmodel twee uit bovenstaande lijst.

Gerelateerde berichten:

• Content Marketing: Wehkamp en Dyanne Beekman lanceren Fashion in Focus
• QR-Code is de link tussen offline en online
• Franse nationale krant kiest Nederlandse dienst voor betaalmuur
• Actualiteit nog belangrijker binnen Google algoritme: kansen voor content strategie
• Google Maps: vanaf 2012 niet meer gratis

Trefwoorden: ad, advertenties, advertising, Amazon, Betaalde content, bezoekers, boeken, bouw, businessmodellen, contact, content, doorzoekbaar, e-commerce, games, google, krant, kranten, Marktplaats, media, niche, nieuw, nieuwe, nieuws, nieuwsindustrie, online, online uitgeven, persgroep, print, site, sites, tijdschriften, tv, UI, uitgever, Vacatures, verdienmodellen, webwinkel

Taeke Kuyvenhoven is creatief directeur bij Liones en helpt opdrachtgevers bij het bepalen van hun content strategie. Hij geeft advies en trainingen over content marketing en (online) verdienmodellen.
Bekijk meer berichten van Taeke Kuyvenhoven