6 reacties »

Pieter schreef:

Ik zou wel eens onderbouwing van de stelling willen zien dat “alleen met auteursrechten nieuwe businessmodellen gemaakt kunnen worden”.
Ik kijk even opzij naar de muziekindustrie, die zeer forse auteursrechtelijke bescherming en geldstromen heeft tot aan heffingen op blanco DVD’s aan toe) maar die tot op heden geen serieus legaal alternatief kan bieden aan de illegale sites. Sterker zelfs, iedereen die zoiets probeert op te zetten wordt tegengewerkt. Men steekt kennelijk liever energie in het criminaliseren van gebruikers/liefhebbers/consumenten. Netto effect van het vasthouden aan de ‘rechten’ is een rem op nieuwe culturele uitingen en nieuwe bedrijfsmodellen. Alles wat niet past in het bestaande format wordt “illegaal” genoemd en krijgt deurwaarders en advocaten op zijn nek. Ondersteund door een forse dosis demagogie, zoals het suggeren dat alle content met rechten is beschermd (onjuist), en het gebbruik van het woord “stelen” (stelen is wegnemen zodat een ander er geen gebruik meer van kan maken en dat is hier niet het geval). Net zo min als ik de zonopgang “steel” als ik er naar kijk.
Kijkend naar het boeken uitgeef-vak wordt je ook niet echt blij. Neem de woekerprijzen voor e-books. De complete kostenstructuur van fysieke boeken, inclusief alle vergoedingen voor de detailhandel, wordt gewoon vastgehouden. En werken met rare DRM-systemen…..Zo wordt het nooit wat he? Plus, je schreeuwt bijna om e-book filesharing. Waarna de volgende stap wel “vervolging” zal zijn. Mijn verwachting is dat Google straks met een nieuwe dienst komt (Google Publish?) die in één klap een deel van de bestaande uitgeverijen omver kegelt.
Kranten dan? Natuurlijk moeten goede journalisten betaald worden voor hun werk. Laat ze delen in advertentieopbrengsten op de pagina en zet er een donatie-knop bij. Ga werken met fan-sites. Maak ook goed gebruik van de wisdom of the crowd en werk aan een fan-base. Kranten zijn, ondanks de geringe successen, wel goed bezig, ze steken hun energie gelukkig niet in advocaten en repressie maar denken vooruit.
- 4 november 2009 om 20:30 -
Martijn schreef:

De ‘three strikes’ zou ook voor de voorvechters van auteursrecht een nachtmerrie moeten zijn. Afsluiting van het internet gaat immers om veel meer dan dat de overtreder geen toegang meer heeft tot online content.Als je ziet hoeveel zaken er alleen nog maar online zijn te regelen (bv. nadat ik voor het eerst digitaal belastingaangifte had gedaan, was er geen weg meer terug), vind ik het niet vreemd om toegang tot internet steeds meer als een basisrecht te zien. Maar de voorstanders van de three strikes kijken alleen naar internet als een poel van content waarin legaal of illegaal gevist wordt.
- 9 november 2009 om 11:48 -
Ruud schreef:

De stelling van Kees Spaan de voorzitter van het NUV is dat het veel te gemakkelijk gaat met de verwerping van het auteursrecht. In zijn ogen wordt er niet streng genoeg opgetreden tegen schending van het auteursrecht. En dat werkt belemmerend voor innovaties, zo lijkt het. Als ik echter naar het recente voorstel van NWO kijk, dan pleit deze organisatie juist voor een open access aanpak, waarin –voor zover het wetenschappelijke kennis betreft- kennis vrij beschikbaar is. Met als argument: “dat is goed voor de innovatiekracht van Nederland”. Een oud spreekwoord stelt: “je moet kunnen delen om te leren vermenigvuldigen”. Persoonlijk spreekt me het tweede model dan ook meer aan dat het eerste. Ik pleit dan ook voor open access.
Overigens is er op vriendenvanwetenschap.nl/forum een discussie gaande over deze onderwerpen
- 10 november 2009 om 20:17 -
IK-kennisdebat: Rupert Murdoch, auteursrecht en media-opvoeding | Publishr schreef:
[...] Uiteraard kwamen Rupert Murdoch en de crisis in krantenland aan bod, maar ook debatteerde men over auteursrecht, het verschil tussen nieuws en verslaggeving en de vraag waar Ronald Plasterk zich mee bezig dient [...]
- 12 november 2009 om 07:51 -
erik bouwer (author) schreef:

Het is de vraag of toegang tot internet een grondrecht is – of dat het inmiddels als zodanig wordt gepercipieerd: je betaalt een maandelijkse fee aan je service provider en hebt daarmee recht op toegang tot het web. Veel mensen leven vervolgens in de veronderstelling dat de rest van het web (datacenters, websites; gebouwd, en content gemaakt door mensen) gratis is. Met andere woorden: een soort openbare ruimte waar iedereen kan gaan en staan. Dat past wel bij het oorspronkelijke ‘open’ idee van het web. Maar inmiddels komt veel content op het web tot stand via eerdere contentproductie waar geld in geinvesteerd is. Denk hierbij aan artikelen in gedrukte media of beeldmateriaal. Op dergelijke creatieve producten, zeker wanneer het gaat om de productie door zelfstandigen, is het auteursrecht van toepassing. Bij zelfstandigen (een groeiende beroepsgroep die het van IP moet hebben) is dat niet ‘afgekocht’ door uitgevers. Het creatieve product is eigendom van de maker, die kan bepalen hoe hij het vermarkt. Dat iets via het web raadpleegbaar is, maakt het niet vrij herbruikbaar.
Voor onderwijs en wetenschappers geldt dat professionals betaald worden met belastinggeld. Open access zou hier een goed principe zijn; hier zijn het de (onderwijs/wetenschappelijke) uitgevers die een slag moeten doormaken.
Voordat internettoegang als een grondrecht wordt gezien, dient helder te worden welke verschillende contentvarianten en belanghebbenden er zijn. Creative commons kan hier wat aan toevoegen, maar op het moment dat (her)gebruikers zich hier weinig van aantrekken, is er toch keus een vorm van bescherming nodig. Vergelijk het met een ijskar die zich in de openbare ruimte (een park?) bevindt. Iedereen mag daar rondlopen, op bankjes zitten en naar bomen kijken. Een ijsje hoort echter niet bij dat basisrecht, daar zit inspanning en investering achter; over dat business concept zijn we het allemaal wel eens. Op het web schijnt zo nu en dan anarchie te heersen, in de hand gewerkt door gemakkelijke digitale toegang en het gebrek aan identificatie en verantwoording als je iets pakt.
De poel van content waarin legaal en illegaal gevist wordt: ik denk dat het aantal illegale downloads sterk zou afnemen als de downloader zeker weet dat zijn identiteit bekend is en er consequenties zouden zijn verbonden aan het downloaden van illegale content. Het is het gebrek aan controle dat de vrijheid biedt, niet de geldende wet- of regelgeving. Het is niet aan de ‘overtreders’ om te bepalen dat de auteurswet dan maar veranderd moet worden – en dat de ‘oude’ media ondertussen maar snel voor nieuwe business modellen moeten zorgen. Dat het auteursrecht innovatie in de weg zou staan, is kiezen voor de gemakkelijke weg. Ook innovators kunnen prima toenadering zoeken tot die unieke contentproducenten die de (hun?) innovatie in de weg staan. We willen allemaal graag profiteren van de kennis op het web, maar trekken pas de creditcard op het moment dat we iets ‘kopen’ in een webwinkel. Als het gratis verkrijgbaar is, waarom zou je dan betalen?
- 14 november 2009 om 19:24 -
Jaap schreef:

Er wordt steeds weer gesproken over “illegale downloads”, iets dat op dit moment nog discutabel is, de consensus is dat de wet dat nu toestaat, ergo dus niet illegaal is. Het aanbieden van content met auteursrechten is wel strafbaar, daar zou je je dus op moeten richten.
Het van internet afsluiten na 3 keer zou dus in Nederland alleen kunnen worden ingevoerd voor uploaders, of je moet de wet aanpassen dat downloaden ook strafbaar wordt. Dat kan natuurlijk.
Naar mijn mening het afsluiten van internet hetzelfde als mensen die 3 x te hard rijden van de openbare weg te bannen, niet meer lopen, geen OV en zeker niet meer met iemand meerijden…… Lekker binnenzitten voor een paar jaar. Ik denk dat de straf en de strafmaat in deze niet meer proportioneel is. Knijp dan de verbinding af tot een snelheid dat up (of downloaden) niet fijn meer is, of sluit enkele poorten af.
- 15 november 2009 om 19:51 -

Laat een reactie achter!

Tag Cloud

Event Mashups