Er is niets mis met gesloten platformen en ommuurde content
Ik ben een fervent voorvechter van open platformen. Mijn opvatting is waarschijnlijk zoals ieder internet fähig professional: Het internet is gemaakt om open te zijn. Om te linken. Om de interactie aan te gaan. Het internet is sociaal. Alles moet toegankelijk en bereikbaar zijn. Gratis. (Betaalde) muren om content zijn verkeerd. Asociaal. Zo kan er niet gelinkt worden. En ik leef van de link. Link op link op link klik ik mezelf door het internet. Altijd onderweg naar de volgende pagina.
John C Abell (van Wired) twitterde “Official announcement: “I’m returning my library card because books, newspapers and magazines are closed platforms. #iPad”.
Ik ben er niet helemaal zeker van of deze opmerking zo knipogend bedoeld was als dat ik ‘m interpreteer. Het is in ieder geval een trigger voor mij om mijn opvatting over open platformen te nuanceren.
Nu de iPad de opmars vormt naar de definitieve doorbraak van het digitaliseren van alle content (of het nu de iPad is of een ander apparaat: boeken, magazines en kranten lezen we straks van een touch scherm) is in potentie elk woord, foto of video bereikbaar, linkbaar en vindbaar. Dus komen de makers van magazines, kranten en boeken onder vuur te liggen. Open die boel, want dat is nu eenmaal internet.
Maar open is niet perse beter. Gesloten is niet perse fout. Waarom niet? Om de inhoud. Niet om het commerciele belang van de uitgever, productent of schrijver, maar om de concentratie en de inspiratie van de lezer.
Het mooiste wat je uit goede content kan halen is een nieuw inzicht. En dat kost tijd. Dat kost meer dan 30 seconden die je aan content spendeert voordat je verder klikt. Content is niet beter naarmate er meer interactie en links omheen zwermen. Sterker nog. Soms is het goed als er een dikke muur omheen staat. Geen afleiding. 1 op 1 met het woord of beeld. Amen.
Deze column verscheen eerder op het weblog van Freek Bijl, www.bijlbrand.nl.
Gerelateerde berichten:
Trefwoorden: Betaalde content, paywall
















Ik kijk uit naar de lancering van bijvoorbeeld de betaalde site van The Times (ook wel Times+ genaamd)http://www.timesplus.co.uk/welcome/index.htm
Ik heb me direct ingeschreven voor de preview en benieuwd of ik verleid zal worden om te gaan betalen.
http://www.consumentenbond.nl is ook zo een site waar velen voor willen betalen (los van een abonnement op het blad). Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld http://www.telecompaper.com. Ik realiseer mij dat dit heel specifieke sites zijn en de informatie niet zo gemakkelijk te vinden is op de rest van het internet.
Komende tijd zal er driftig worden geexperimenteerd met betaalde/ommuurde content. Het denken zal wel ommoeten van pay-wall naar value-gate (met dank aan Frans).
Zoals mijn oude baas Bob Meyers altijd zij: If everybody goes zig, go zag.
Laat een reactie achter!