Home » Social media

Twitter als marketingtool in het buitenland

Geschreven door (books2download) op vrijdag 3 juni 2011 reacties
Twitter als marketingtool in het buitenland

Voor mij als kinderboekenschrijfster, vormgever en uitgever van apps en e-boeken is Twitter een handig middel om een netwerk op te bouwen. Ik twitter zowel persoonlijk als zakelijk. Al eerder schreef ik hierover een artikel. Via twitter kun je veel aandacht genereren voor je werk en producten.

Mensen leren je kennen en helpen je met advies, mentions en retweets (doorsturen van berichten). Juist het persoonlijk twitteren is essentieel.

Sinds kort heb ik ook een Engels twitteraccount voor mijn uitgeverij Books2download. Daar ben ik mee begonnen omdat ik de kinderboeken-app Timo and the Magical Picture Book ook uitbreng in het Engels. Ik wil volgen wat er in Amerika en Engeland over apps geschreven wordt en hoe mensen hun app promoten. Speciaal hiervoor heb ik ook mijn artikel over twitter in het engels laten vertalen en er een gratis app van gemaakt: 10 Twitter Writing Tips. Op de laatste pagina van deze app verwijs ik naar mijn betaalde kinderboeken-app. Ook in de App Store verwijzen de apps naar elkaar.

Zakelijk twitteren

Ik volg op mijn books2download Twitter account vooral schrijvers, illustratoren, uitgevers, app-makers en media. Het was even wennen: op mijn @rianvisser account heb ik ruim 4600 volgers, op mijn @books2download account moest ik weer op 0 followers beginnen. Maar ik heb gewoon mijn koffers gepakt en ben op reis gegaan. Ik begon net zoals ik Nederland met het plaatsen van persoonlijke berichten die gerelateerd zijn aan mijn werk en producten. En af een toe een wat commerciëler bericht ertussendoor als er iets te melden viel, zoals het uitkomen van mijn Twitter-app.

Het viel me niet mee. Niemand reageerde op persoonlijke dingen of grappige tweets. Ik kreeg heel veel auto-DM’s, mensen reageerden nauwelijks op elkaar, ik zag bijna geen reply’s van anderen en kreeg nauwelijks contact. Bijna elke tweet bevatte een link naar een blog of site. Mensen en bedrijven volgden mij gul terug, dat wel. Het hebben van veel volgers om te producten aan te kunnen verkopen, leek iedereen belangrijk te vinden.

Teleurgesteld realiseerde ik me dat ik verwacht had dat overal in de wereld getwitterd wordt zoals we dat in Nederland doen: persoonlijk, grappig, sociaal en een klein beetje commercieel. In Nederland is het voor bedrijven op Twitter moeilijker om veel volgers te krijgen dan voor personen. Wij houden niet van automatische DM’s waarin bedrijven hun producten of diensten aanbieden. Wij willen met echte mensen twitteren, bijvoorbeeld met bekende Nederlanders.

De eerste keer naar het buitenland

Eigenlijk was ik er dus van uitgegaan dat er behalve de taal geen verschil was in Twitter in het buitenland. Maar misschien had ik dat mis!

Ineens moest ik denken aan Nederlanders die in de vorige eeuw voor het eerst met hun autootje op vakantie gingen naar Frankrijk en terugkwamen met wilde verhalen. Ze eten daar stokbrood! Hagelslag kennen ze niet! Steeds meer mensen gingen naar het buitenland op vakantie, toen vliegreizen betaalbaar werden zelfs de oceaan over. Nu weten we allemaal dat mensen in Spanje tussen de middag een dutje doen, dat ze in Engeland lauw bier drinken en dat Amerikaanse pizza’s het formaat hebben van een autoband.

Niet alleen de leefstijl, maar ook de omgangsvormen verschillen. In Engeland zijn ze super beleefd en vriendelijk; zelfs de controleur in de bus noemt je ‘love’. Engelsen vinden het niet erg als je soms een taalfout maakt: zelfs spreken ze immers alleen Engels, zolang je maar vaak genoeg please zegt. Fransen zijn daar heel anders in. Zij gaan echt niet langzaam voor je praten als je hun prachtige taal niet vloeiend spreekt. De Amerikanen die ik ontmoet heb bleken veel alternatiever en kritischer op hun eigen land dan ik verwacht had. Maar ze zijn wel erg preuts: ondanks de sexy clipjes op MTV zijn normen en waarden erg belangrijk.

Aanpassen

Als de culturen zo anders zijn, is het dan niet meer dan logisch dat overal ook anders getwitterd wordt? Een Nederlands/Engelse tweep bevestigde dat het inderdaad in het Engels lastiger is om persoonlijk contact te krijgen. Dat de verhouding persoonlijk-commercieel omgedraaid is, vergeleken bij Nederland. Hier is het vooral persoonlijk en klein beetje zakelijk, daar vooral zakelijk en klein beetje persoonlijk.

Ik ben daarom op mijn Engelse account meer commercieel gaan twitteren. Ik heb zelfs een auto-DM ingesteld – ja, sorry – maar het werkt: dan kijken mensen toch even wat je te bieden hebt. Daardoor krijg je dan soms contact. Zakelijk is mijn Engelse account handig, ik heb er al een paar goede contacten aan overgehouden: reviews voor mijn app, mijn prentenboek Timo and the Magical Picture Book als e-boek op een Amerikaanse online bibliotheek. En mensen reageren op mijn apps, e-boeken en e-tutorials. Maar ik denk nog niet aan emigreren. Ik kan de hagelslag niet missen.

Andere ervaringen

Ik ben erg benieuwd hoe het anderen vergaat die over de grens twitteren en of ze hier zakelijk iets aan hebben. Reacties en tips zijn welkom!

Gerelateerde berichten:

Be Sociable, Share!

Trefwoorden: ,

Rian visser is kinderboekenschrijfster met ruim 60 boeken op haar naam. Daarnaast werkt ze als grafisch ontwerper voor grote uitgeverijen en is gespecialeerd in boekvormgeving. Samen met Bert Vegelien heeft ze een uitgeverij, Books2download, voor de poductie van e-boeken, apps en digibordlessen.
Bekijk meer berichten van

Reacties

  1. Dank voor je observaties en voor je gratis tips. Ik heb nooit stilgestaan bij het feit dat andere culturen ook een andere vorm van Twitteren zouden kunnen vragen. Waardevolle info dus die ik graag deel met de lezers van mijn e-ZIne, http://www.scoop.it/t/blokboek-e-zine. (Ik begrijp uit je verhaal dat een beetje reclame best wel mag).

  2. Rian Visser zegt:

    Dag Rob, bedankt voor de link op Scoop. Prima!

  3. Erno Hannink zegt:

    Ik heb gelukkig heel wat internationale twitter contacten die heel persoonlijk, leuk en grappig twitteren. Commercie is in de US minder een probleem dan hier, maar ook daar gaat het over echt contact met elkaar. Heb dan ook een gemengd account Engels en NL door elkaar. Heeft ook nadelen merk ik, maar 2 accounts bijhouden mmm. Interessant, je observaties Rian.

  4. Joyce zegt:

    Bedankt voor je tips en het delen van je observaties. Ik heb een aantal jaren in Engeland en Belgie gewoond, voor mijn werk veel internationaal gereisd. Het is inderdaad zo dat er veel verschillen zijn in de omgangsvormen en dus ook in de manier waarop mensen communiceren. Als ik heel eerlijk ben, zou ik het liefste weer emigreren. Natuurlijk zijn er ook veel aardige Nederlanders, maar veel zijn zo kil, hard, lomp en nemen zichzelf veel te serieus.

  5. Elja Daae zegt:

    Hoi Rian, heel grappig: wat je beschrijft is precies mijn ervaring! Ik ben Nederlands maar woon in de VS, en ben ook in de VS voor het eerst begonnen met Twitteren. Logischerwijs twitterde ik vooral in het Engels vanaf mijn @eljadaae account, ik volgde ook vooral Amerikanen, en vice versa. Tot ik een tweede account begon en in het Nederlands ging twitteren (@elja1op1). Dat was zo ongelofelijk anders! Persoonlijk, humor, echt connecten – totaal, maar dan ook totaal anders.

    Zoals je beschrijft twitteren de meeste Engelstaligen (althans, Amerikanen) met name links. Ze zijn commercieel, etc. (Terug-) volgers krijgen is geen probleem maar echt een verbinding tot stand brengen wel degelijk.

    Het is heel anders als je mensen ook IRL kent – dan heb je wel degelijk een relatie op Twitter zoals je die in het Nederlands gewend bent.

    Het komt wel overeen met wat ik dagelijks meemaak: Alles gaat via-via, en door middel van ‘gunnen’. Mensen staan open voor contact, en als er een klik is kun je hele mooie vriendschappen opbouwen, of zakelijke relaties. Geen klik? Geen zakelijk voordeel? Dan is het ook snel afgelopen (hoewel je dat soms niet direct door hebt, omdat iedereen zo beleefd blijft zeggen dat het ze leuk lijkt om nog een keer een kopje koffie te drinken ;-) ).

    Ik vond het twitteren in het Nederlands uiteindelijk zoveel leuker dat ik mijn Engelstalige account nauwelijks meer gebruik.

    Overigens denk ik dat taal wel degelijk belangrijk is. Nederlandse humor is soms lastig te vertalen in het Engels, en het is niet zo makkelijk om als non-native speaker Engels op voldoende niveau te communiceren in het Engels. Het blijft gissen of mensen je inderdaad serieus nemen als je grammaticafouten maakt, of (voor hen) gekke uitdrukkingen. Ze vinden het zeker ‘charming’, maar soms vraag ik me af of het hun perceptie niet negatief beïnvloedt. Zal het toch eens na gaan vragen in mijn vriendenkring…