Een tevreden tweet van de hoofdredacteur van NRC, Peter Vandermeersch vanmorgen, toen bleek dat de oplages van NRC Next en NRC Handelsblad in 2011 zijn gegroeid. Een mooie achtergrond bij deze cijfers was te lezen in een ‘open brief aan de lezers’ van Vandermeersch en uitgever Hans Nijenhuis in de laatste NRC van 2011. Met name het stuk “Op eigen benen” vond ik een inspirerend verhaal; voor degenen die het gemist hebben een paar zaken die mij opvielen.

Op de site van NRC stuitte ik vandaag op het Google jaaroverzicht “Zeitgeist”. Google analyseert daarin het zoekgedrag van haar bezoekers (wij allemaal dus) en trekt daar conclusies uit. Ik vind het een opvallend lijstje: de meest gebruikte ‘zoekopdrachten’ zijn vooral overbekende domeinnamen. Het invoeren van de letters www en .nl of .com wordt steeds minder vanzelfsprekend.

Of je het nou leuk vindt of niet, vroeg of laat betekent crossmediaal uitgeven dat er een site of app gebouwd moet worden. De technische kant van online uitgeven is niet aan iedereen besteed, …

“There is nothing boring about statistics” is de slogan van Gapminder.org, een op het eerste gezicht nogal overweldigende bron van economische statistieken. Met andere woorden: nadat Google Earth van aardrijkskunde het interessantste schoolvak op aarde maakte, is er nu een serieuze concurrent op het vlak van statistiek en macro-economie.

Via de NRC Next werd mijn aandacht getrokken door de documentaire “Money and Speed, inside the black box” van de VPRO. Het is een “waargebeurde thriller over ons financiële systeem”, en in de basis een televisie-documentaire. Bijzonder is dat, als je de documentaire op een iPad bekijkt, er een aantal ‘layers’ is toegevoegd waarin je als kijker nadere informatie kunt opzoeken. Geweldig interessant, zou dit de toekomst zijn van documentaires?

Rondom de politiek voltrekt de verweving van ‘oude en nieuwe media’ zich in een razend tempo. Krant, radio en TV zijn al lang niet meer de beste manier om ‘erbovenop’ te zitten. Hopelijk ontstaan daarmee ook nieuwe kansen voor één van de leukste politieke concepten van de afgelopen jaren: “Het Binnenhof van Jaïr”.

Het jongste nummer van Emerce opent met de voorspelling dat de uitgeverij het ‘tipping point’ nadert als het gaat om het vinden van Het Online Gouden Ei. Maar lijden we in de zoektocht naar nieuwe verdienmodellen zo langzamerhand niet een beetje aan blikvernauwing?

Een échte verandering zou zijn een fanatieke aandacht voor het verbeteren klantenservice, klantgerichtheid en klantvriendelijkheid. Zou het kunnen zijn dat niet zozeer in productvernieuwing, maar in “Customer Engagement” de sleutel ligt tot betere business voor uitgevers?

Een jaar of vier geleden was het helemaal hot, de online bladeraar. Kort gezegd is het een manier om een tijdschrift 1-op-1 online beschikbaar te stellen, op een manier die sterk lijkt op het doorbladeren van een papieren blad. Zoals te verwachten was, springen een paar maanden na de introductie van de iPad, vele varianten op de bladeraar voor de tablet op. Is de combinatie bladeraar-tablet de ideale kruising tussen online en papier? Of krijgen we hier een devaluatie die ook terugslaat op het offline verdienmodel?

Enige tijd geleden twitterde ik de vraag ‘welke Nederlandse consumenten uitgever heeft bijna 80.000 betalende online-only abonnees?’. Ik kreeg verschillende reacties, maar van niemand de juiste. Toch weet ik zeker dat iedereen de uitgeverij kent.

Soms sta je ergens zo dichtbij dat je het grotere geheel uit het oog verliest. Dat gevoel bekroop mij vorige week toen mij de enorme impact van de evolutie die de afgelopen tien jaar in de vakuitgeverij heeft plaatsgevonden, duidelijk werd aan de hand van een concreet voorbeeld.
Het is, op congressen, borrels en seminars, erg in zwang om nogal smalend te doen over ‘de vakuitgeverij’: vakuitgevers zijn tankers die als het gaat om innovatie links en rechts worden ingehaald door kleine speedbootjes.. Maar uit het verdwijnen van ‘de DIV-er’ blijkt dat de vakuitgeverij verantwoordelijk is voor een enorme besparing!

Moeten e-books tegen kopiëren beveiligd worden of niet? Ikzelf ben altijd sceptisch geweest over DRM bij e-books. Maar vandaag bezocht ik, min of meer toevallig, marktplaats. Tot mijn verrassing en ook wel lichte schok kwam ik daar advertenties tegen waar ik voor 50 Euro 800 e-books download. Dit moet toch bestreden worden!? Of ligt het genuanceerder?

Gisteren was ik bij een bijeenkomst van IPAN met als onderwerp ‘van eBook tot iPad’. Onder leiding van Vincent Evers kwam ter sprake wat de komst van de iPad (en vergelijkbare devices) nu betekent voor uitgevers.
De iPad is vooral veelbelovend voor tijdschriftuitgevers: feitelijk ontstaat er een derde uitgeefkanaal naast papier en website. Eentje waarvoor gebruikers wel geld over hebben. Tenminste, zolang gebruikers het e-magazine op de iPad gaan zien als iets anders dan een online site.

‘De uitgever aan het woord’ is , voor die enkeling die het niet kent, een jaarlijks terugkerend onderzoek onder uitgevers. Doordat het onderzoek jaarlijks wordt herhaald ontstaat er per trend een haarscherp beeld van het verschil tussen de verwachting die uitgevers hebben (gehad) over ontwikkelingen en de actuele realisatie ervan. Mijzelf valt al jaren op dat uitgevers langzamer innoveren dan ze zelf denken.

De Economist besteedde er deze maand een compleet thema-katern aan: the data-deluge, oftewel de data-stortvloed. Zoals de titel al suggereert is de kans groot dat we erin verdrinken. Gaan uitgevers ons redden?