Vorige week werd voor de vijfde keer het congres The Next Web gehouden. The Next Web (TNW)staat bekend om zijn innovatieve karakter. Waar op andere congressen vaak gekeken wordt naar wat vandaag de dag ‘hot’ is, staan de keynotes van TNW juist in teken van wat er de komende jaren gaat gebeuren. Innovatieve startups die gaan voor wereld dominantie, sprekers die de afgelopen jaren de trends van vandaag al lang en breed toegepast hebben en topmensen van ‘world leading’ bedrijven geven acte de présence.

Soms sta je ergens zo dichtbij dat je het grotere geheel uit het oog verliest. Dat gevoel bekroop mij vorige week toen mij de enorme impact van de evolutie die de afgelopen tien jaar in de vakuitgeverij heeft plaatsgevonden, duidelijk werd aan de hand van een concreet voorbeeld.
Het is, op congressen, borrels en seminars, erg in zwang om nogal smalend te doen over ‘de vakuitgeverij’: vakuitgevers zijn tankers die als het gaat om innovatie links en rechts worden ingehaald door kleine speedbootjes.. Maar uit het verdwijnen van ‘de DIV-er’ blijkt dat de vakuitgeverij verantwoordelijk is voor een enorme besparing!

Ik ben een fervent voorvechter van open platformen. Mijn opvatting is waarschijnlijk zoals ieder internet fähig professional: Het internet is gemaakt om open te zijn. Om te linken. Om de interactie aan te gaan. Het internet is sociaal. Alles moet toegankelijk en bereikbaar zijn. Gratis. (Betaalde) muren om content zijn verkeerd. Asociaal. Zo kan er niet gelinkt worden. En ik leef van de link. Link op link op link klik ik mezelf door het internet. Altijd onderweg naar de volgende pagina

Op eReaders.nl heb ik een uitgebreide review van de iPad geschreven. Mijn conclusie is dat, hoeveel mogelijkheden de iPad ook biedt, de tablet minder geschikt is als e-reader. Desondanks denk ik dat ‘echte’ eInk-readers het uiteindelijk zullen afleggen tegen veelzijdiger apparaten als de iPad.

Moeten e-books tegen kopiëren beveiligd worden of niet? Ikzelf ben altijd sceptisch geweest over DRM bij e-books. Maar vandaag bezocht ik, min of meer toevallig, marktplaats. Tot mijn verrassing en ook wel lichte schok kwam ik daar advertenties tegen waar ik voor 50 Euro 800 e-books download. Dit moet toch bestreden worden!? Of ligt het genuanceerder?

‘De uitgever aan het woord’ is , voor die enkeling die het niet kent, een jaarlijks terugkerend onderzoek onder uitgevers. Doordat het onderzoek jaarlijks wordt herhaald ontstaat er per trend een haarscherp beeld van het verschil tussen de verwachting die uitgevers hebben (gehad) over ontwikkelingen en de actuele realisatie ervan. Mijzelf valt al jaren op dat uitgevers langzamer innoveren dan ze zelf denken.

De Economist besteedde er deze maand een compleet thema-katern aan: the data-deluge, oftewel de data-stortvloed. Zoals de titel al suggereert is de kans groot dat we erin verdrinken. Gaan uitgevers ons redden?

‘Content strategy is the next big thing’ kopte Kristina Halvorson van Braintraffic niet lang geleden op haar weblog. Deze stelling ondersteunde ze met cijfers waaruit blijkt dat het aantal geïndexeerde webpagina’s voor de zoekterm ‘content strategy’ snel toeneemt. Ongeveer even snel als ‘social media’ enkele jaren geleden. Contentstrategie gaat uitgroeien tot buzzword van 2010, maar wat is het eigenlijk? Drie onontbeerlijke bronnen voor iedereen die aan de slag gaat met contentstrategie.

Nieuwsconsumptie wordt draagbaar (portable), persoonlijk (personalized) en gericht op participatie (participatory). Dat concluderen onderzoekers van het Pew-instituut in een nieuw rapport over mediagebruik: ‘Understanding the participatory news consumer. How internet and cell phone users have turned news into a social experience’.

Ten onrechte wordt met de ‘versie-nummers’ van web 1.0, 2.0 enzovoorts de indruk gewekt dat versie 2.0 een verbetering is ten opzichte van versie 1.0. Het gaat bij de ontwikkeling van internet om verschillende generaties, varianten en vormen. Web 3.0 is nog lang geen bewaarheid, laat staan web 4.0. Toch wordt er al gesproken over komende varianten.

Hoe ik precies tegen ‘digitaal lezen’ aankijk weet ik eigenlijk zelf ook nog niet. Ik geloof zeker wel in ‘het lezen vanaf een apparaaat’, maar of een e-reader mij nou ontzettend gelukkig gaat maken, daar ben ik nog niet over uit. Ik geloof zelf meer in een device zoals de iPad. De iPad beschouw ik meer als een e-reader met veel mogelijkheden (internet, video, email, games, etc.) dan als een laptop met beperkingen zoals veel tegenstanders claimen.

“Wow, interessant” is het gevoel dat ontstaat wanneer je onverwacht iets vindt waar je eigenlijk niet naar op zoek was. Of sterker nog, je was helemaal nergens naar op zoek maar loopt tegen iets leerzaams, leuks, interessants, of inspirerends aan.

Uitgevers kunnen alleen overleven als ze zichzelf opnieuw uitvinden en onderdeel worden van het internet. Dat betoogde Alan Rusbridger bijna twee weken geleden in een lezing. De hoofdredacteur van The Guardian beklemtoonde nog eens dat hij er niet over piekert om online lezers te laten betalen voor zijn krant. Voor de toekomst van de journalistiek is het nodig dat deze zich niet afwendt of afschermt van de conversatie door middel van paywalls of andere middelen. Practice what you preach, dacht men bij de BBC en maakte de serie The Virtual Revolution.

Vorige week schreef ik op Publishr al over het opzetten van een goede nieuwsbrief en de vereisten die hieraan worden gesteld. Het meetbaar maken en het kunnen volgen van bezoekers vanuit de nieuwsbrief is een …