Door toedoen van Rupert Murdoch is het debat ‘betalen of niet’ in een weinig innovatief vaarwater beland. Slechts hier en daar kom je uitgevers tegen die redeneren dat ze hun klanten iets moeten bieden waarvoor zij wel willen betalen. Een mobiele applicatie bijvoorbeeld, zoals sommige kranten. Of een digitaal magazine dat nu eens niet gebruikmaakt van de interactiviteit van het web die door iedereen wordt geassocieerd met ‘gratis’.

Ik ben een fervent voorvechter van open platformen. Mijn opvatting is waarschijnlijk zoals ieder internet fähig professional: Het internet is gemaakt om open te zijn. Om te linken. Om de interactie aan te gaan. Het internet is sociaal. Alles moet toegankelijk en bereikbaar zijn. Gratis. (Betaalde) muren om content zijn verkeerd. Asociaal. Zo kan er niet gelinkt worden. En ik leef van de link. Link op link op link klik ik mezelf door het internet. Altijd onderweg naar de volgende pagina

Ook in Zweden denkt men na over verdienmodellen voor online content. Het uitgeefconcern Bonnier nodigde recentelijk een aantal sprekers uit om met de redacties van gedachten te wisselen. De conclusies van de bijeenkomst zijn niet bekend gemaakt, wel staan diverse presentaties online. Daaronder dit prachtige overzicht ‘Charging for content’ van Alastair Bruce (MSN UK). Ik ben benieuwd hoe lang hij aan het woord is geweest over deze 62 slides tjokvol informatie.

Nog een slideshare-presentatie, eveneens zeer compleet: Social Networks Around the World van de Vlaming Steven van Belleghem. Op de vierde en vijfde slide vat Van Belleghem de dertien trends samen die social networks anno 2010 kenmerken.

“In the long run, though, the industry has no choice. It has to find a way to get people to pay for content. It’s a great experiment.” Met deze woorden van Eamonn Byrne (business director van …

Vandaag in Kruimels: een zoveelste aflevering van het onderzoek naar onze bereidheid om te betalen voor online content. Nielsen levert een bijdrage met internationaal onderzoek dat vooral vanwege de vraagstelling opzienbarende resultaten oplevert. Verder: een …

Vandaag in de rubriek Kruimels: welke impact hebben de Olympische Spelen op de productie van de NOS, het ANP en De Telegraaf? Verder: weer een discussie over betaalde content, de uitgeverij en het sociale web en het succes van Footnoted.Org, de weblog over financieel-economische ontwikkelingen die vorige week werd overgenomen door Morningstar.

Nieuws is overal. Je hoeft als krant niet te denken dat bezoekers van je site willen betalen voor het nieuws dat Michael Jackson dood is. Hoe creëer je als krant online toch waarde in deze tijd van overvloed? Om die vraag draaide het tweedaagse seminar van de International Newsmedia Marketing Association (INMA) in Kopenhagen donderdag en vrijdag. Een verslag van Irene de Bel.

Wederom een nieuw hoofdstuk in de discussie omtrent betaalde versus gratis content. Ik moet toegeven dat ik wel een beetje ‘paywall moe’ word op dit moment. Er gaat geen dag voorbij of er verschijnen talloze blogpostings met daarin de ‘voor’ en ‘tegens’ van een paywall. Wat mij betreft is discussie vrij simpel. Heb je het bereik (een vaak vergeten factor) en de unieke need-to-know informatie dan zijn er zeker mogelijkheden. Lever je content die voor het oprapen ligt en niet uniek is dan is de keuze voor een paywall minder logisch.

Een belangrijke succesfactor bij het ‘betaald maken’ van content is het vinden van het koopmotief, dé fundamentele drijfveer van klanten om geld over te hebben voor de toegang tot content. Op een commerciële training leerde ik eens dat er in essentie vier koopmotieven bestaan. Afhankelijk van de situatie van de koper zijn deze motieven richtinggevend voor zijn of haar besluit om wel of niet te willen betalen voor een product of dienst. Ik laat deze eens los op het onderwerp ‘betaalde content’.

In de strijd tegen de ‘paywall’ stoft Google haar ‘First Click Free’ beleid weer af. Deze technologie moet voorkomen dat sites helemaal worden afgeschermd voor de zoekmachinegigant. Bezoekers krijgen een aantal pagina’s te zien, voor …

Deze week publiceerde The Guardian twee zinvolle bijdragen in de discussie over al of niet betalen voor online content. Het eerste artikel gaat in op de kansen en bedreigingen voor uitgevers die een ‘paywall’ optrekken om hun content, het tweede behandelt voorbeelden van uitgevers die bij ‘pay’ niet meteen aan ‘wall’ dachten: ‘More pay, less wall: the websites that already successfully charge for content’.

Een magnaat of een tycoon, zo wordt Rupert Murdoch vaak genoemd. Niet ten onrechte, want de grootaandeelhouder van News Corporation beheerst met zijn bedrijf een aanzienlijk deel van de Engelstalige mediawereld.  Media als de …

Z24 vraagt geen geld aan zijn bezoekers. We keken dan ook wel even op toen mediatycoon Rupert Murdoch een half jaar geleden aankondigde dat het tijdperk van gratis nieuws op internet voorbij was. Internetbezoekers moeten volgens hem gewoon betalen voor het nieuws. Murdoch kreeg veel bijval van andere (dagblad)uitgevers – niet van de rest van de wereld. Vrijwel allemaal worstelen die uitgevers met hun digitale bedrijfsvoering: hoe financieren ze hun dure gebouwen, drukkerijen, redacties, distributienetwerken en oplage-afdelingen nu potverdorie hun nieuws gratis op internet staat? Een rondje langs de velden.

Dinsdag een gedeelte van het congres Trends in verenigingsmedia gevolgd, georganiseerd door vm-online.nl.  Daar blijkt wel weer dat de uitgeefwereld erg groot en divers is. FNV bondgenoten, de kappers, maar ook bijvoorbeeld de HISWA. Ik …